Geowłókniny polipropylenowe i poliestrowe

Geowłókniny są geotekstyliami pełniącymi funkcję separacyjną lub funkcję separacyjną i filtracyjną. Geowłókniny są wykonane z włókien polipropylenowych lub poliestrowych połączonych mechanicznie w wyniku igłowania lub termicznie w wyniku zgrzewania (kalendrowania). Charakteryzują się dobrymi właściwościami hydraulicznymi oraz dużą zdolnością dopasowania do odkształceń podłoża gruntowego przy wysokiej odporności na przebicie.

Podstawowe parametry mechaniczne:

Wytrzymałość na rozciąganie od 2 kN/m do 50 kN/m
Wydłużenie względne przy obciążeniu maksymalnym od do
Wytrzymałość na przebicie statyczne CBR od do
Masa powierzchniowa od do
Wodoprzepuszczalność poprzeczna od do

Zastosowanie:

jako warstwa separacyjna (odcinająca) lub separacyjno-filtracyjna w budownictwie lądowym i wodnym; mocniejsze geowłókniny mogą pełnić dodatkowo funkcję wzmocnienia słabego podłoża.

Korzyści wynikające ze stosowania geowłóknin:

przeciwdziałanie wymieszaniu warstwy kruszywa niezwiązanego z podłożem gruntowym,
zachowanie nośności przez warstwę kruszywa,
wzrost trwałości nawierzchni,
utrzymanie efektywności systemów drenarskich wskutek zabezpieczenia ich przed zamuleniem gruntem drobnoziarnistym,
zwiększenie trwałości systemów z narzutu kamiennego lub materaców gabionowych, stosowanych do ochrony przed erozją brzegów rzek, kanałów, grobli oraz brzegów morskich.